English - پښتو

در "هجوم"به رادیو و تلویزیون ولسی جرگه چه گذشت؛ روایت حلیم تنویر

۷ عقرب ۱۳۹۶

از قصه ها و گذشته های قوه مقننه می گذرم تا گفته ها به درازا نکشد. ولی از مدت زمانی، نا همگونی هایی را در ولسی جرگه می دیدم که پیامد این نوع برخورد ها و ارتباطات را نامیمون می دانستم، زیرا روابط و دوستی به اساس تطبیق قانون نه بلکه مطابق روابط بر ضوابط و آن هم بگونه تحمیلی از طرف عده ای از وکلا در ولسی جرگه بود.

اگر واسطه و تغییر و تبدیل و یا مقرری های افراد در اداره و یا خارج از آن بگذریم که عادی شده است، تا مناسبات مختلف چون با تمام خانواده به زیارت حج رفتن و یا در سفر های خارج ضمیمه رئیس جمهور و رئیس اجرایی شدن، در مسابقات مختلف ورزشی در خارج شرکت کردن، گرفتن محافل ودعوت های خاص برای افراد خاص، ملاقات های ضیافتی و از همین گونه کار های تفننی و شکلی جز لاینفک فعالیت های عده ای از افراد بوده و هنوز هم وجود دارد.

کشیده شدن آتش اختلاف ها به رادیو و تلویزیون


تا جایی که اطلاع دارم، معاون اول ولسی جرگه خواسته بود تا علاوه از مسایل دیگری، امتیاز رادیو تلویزیون ولسی جرگه نیز به وی داده شود. این که سخن این اختلافات بنابر عدم دسترسی به خواسته معاون اول، بدین جا کشید، من منحیث مسؤل رادیو تلویزیون ولسی جرگه کاری ندارم و کمسیون مسؤل دراین زمینه تحقیقات خود را ادامه خواهد داد.
من، یازده ماه است که مسؤلیت این رسانه را به عهده دارم و سعی نمودم تا تغییرات بنیادی در راستای رقابتی با رسانه های دیگر به همکاری امور اداری بوجود بیاورم و تشکیلات اضافی و خودساخته غیر فعال آن را به یک چرخ متحرک رسانه ای تغییر شکل دهم. این رسانه در پهلوی رسانه های دیگر با حفظ و احترام به قوانین نافذ شده کشور سعی می نماید تا نشرات خود را در سه بعد (اطلاع رسانی، تعلیم و تربیه و و سرگرمی) به مردم عرضه نماید که بیانگر اهداف قوای مقننه و نشر جریان مستقیم جلسات عمومی و هم فعالیت های کمسیون های ولسی جرگه نیزز است. تیم کاری  در همه بخش ها بدون امتیاز توانسته صادقانه کار های خود را انجام دهد و با حفظ حق آزادی بیان و مصونیت سعی می نماید در رقابت با دیگر رسانه های کشور با حفظ منافع ملی کشور کار کند.

در هفته گذشته متاسفانه آتش اختلافات( اعضای مجلس) بجایی کشید که شعله های خشم آن رادیو تلویزیون ولسی جرگه را نیز سوزانید. جناب معاون اول، آقای همایون همایون با محترم لالی حمیدی زی و دو تن از همکاران دیگر و یک نفر از مسؤلان امنیتی داخل دهلیز ثبت و نشر تلویزیون شده و بعد از چند بار دق الباب، حوصله شان بسرآمد و به ساعت ۲۳.۴۵ شب( ۴ عقرب) دروازه اول را شکسته و در دهلیز استدیو ها، دروازه دومی را نیز می خواستند باز کنند.

نوکریوالان همان شب که دو نفر از همکاران تخنیکی ما بودند، یکی از ترس خود را در زیر پنل نشر پنهان کرده بود و یک نفر با لباس خواب، درب را گشود که با خشونت به داخل اتاق نشر برده شد و بعد از سوال و جواب، معاون اول ولسی جرگه او را با فشار انگشت و دست مجبور به ثبت فلم هایی نمود که برای شان در داخل مجلس ولسی جرگه قابل توجه بود. این فلم ها را در یک فلش ثبت نمودند و بخش دیگر آن را هم به گمان اغلب که پاک کردند و بعد مسؤل ثبت  به دهلیز برده شد وبه او دستور داده شد تا ازین حادثه به کسی چیزی نگوید. وی هم اطاعت کرد بعدا مبلغی را بعنوان پاداش به نوکریوال ثبت و هم شخص امنیتی که دروازه استدیو را شکسته بود داده شد. وقتی من از آنها پرسیدم در ابتدا انکار کردند اما از آن جایی که تمام این حوادث توسط کمره ها ثبت شده و نزد ما موجود است، گفتند از ترس مجبور بودیم این پول را بپذیریم.

مدت اشغال استدیوی تلویزیون تا یک نیم نیم شب دوام نمود و به گفته همکاران تلویزیون بیش از سی و پنج تن افراد مسلح و غیر مسلح در بیرون درب اصلی تلویزیون موجود بودند.
فردای این حادثه من و یکی از همکارانم توسط محافظان لالی صاحب به کمیسیونی که ایشان سمت ریاست آن را دارد احضار شدیم تا به سؤال های آنها جواب بدهم.

من به تنهایی به آن جا رفتم؛ فشرده سوال های شان این بود که چرا نشرات تلویزیون قطع شد وچرا شما نشرات تان بغیر از نشر جلسات عمومی دیگر موضوعات را نشر می کند. با محترم لالی صاحب بعد از مناقشه و صحبت توانستم به تفاهم همدلی و همکاری برسم و ایشان هم قانع بودند.

اما روز بعد، به دفتر محترم همایون همایون(معاون مجلس) احضار شدیم و به همراه مسؤل تخنیکی رادیو و تلویزیون رفتم اما این کار نه تنها احضاریه بود، بلکه تهدیدی بود که بدون شناخت و احترام به شخصیت ما، مورد تاخت و تاز قرار گرفتیم. من همه حرف ها، اتهامات، توهین و تهدید های شان را بادقت شنیدم و اجازه خواستم تا حرف بزنم و گفتم
جناب معاون صاحب! من به مسلک ام افتخار می کنم که دراین رسانه در جهت تحقق آرمان های آزادی بیان و بیان حقیقت، خدمت به مردم خود می کنم. من، بنده خدا و خدمتگار ملت خود هستم، اسلحه ام، قلم منست و به هیچ گونه تهدید و تخویف سر نخواهم نهاد و حقیقت جای خود را خواهد گرفت.

اما شما که می گوید چرا خبر نشر می کنید باید بدانید که هدف اصلی رسانه ها انتقال و نشر خبر است؛ شما می گوئید خبر را تنها باید تلویزیون طلوع نشر کند تا مردم ما بینند. من می گویم که تلویزیون ولسی جرگه در رقابت با دیگر رسانه روزی خواهد توانست خبر های واقعی و خوبتر را به ملت ارائه کند. شما که می گوئید از نشر فلم های مستند بپرهیزید، این کار مسلکی ماست و مخالف اهداف ملی کشور ما نیست.
شما که به من اخطار می دهید که چرا در فیسبوک تان از محترم نصرت صاحب( رئیس درالانشا ولسی جرگه) جانب داری می کنید باید بگویم که من حق انتخاب خبر و آزادی بیان خود را که باعث خدشه دار شدن شخصیت دیگران نشود، دارم، شما حق کنترول صفحات مجازی دیگران را ندارید.

شما مرا متهم کرده و اخطار می دهید که برای آخرین بار دست از حمایت و یا گرایش به ابراهیمی صاحب(رئیس مجلس) و نصرت صاحب(رئیس دارالانشاء) بردارم. من نه تنها حمایت ننموده ام بلکه حقایق را گقته ام.

برای ادعا های تان کمسیون تعیین شده و تحقیق جریان دارد. شما حق احضار مرا  به طور شخصی ندارید و اگر مشکلی است من منحیث مسؤل این رسانه حاضر هستم در برابر نمایندگان ملت حرف زده به سوال های شان جواب ارائه کنم
شما به من گفتید که برای آخرین بار هشدار داده اید که در صورت نشر مطلبی ، از خود گله کنید و از من نه.

من برای آخرین بار می گویم که من برای گفتن حقیقت و بدون جانب داری، هر عمل غیر قانونی را در تلویزیون و ولسی جرگه تقبیح نموده و آن را خلاف موازین قانون اساسی و قانون رسانه های همگانی کشورم، افغانستان عزیز می دانم
که در مورد جزییات این موضوع- در صورتی که نیاز باشد- حاضرم در محضر وکلای محترم معلومات ارائه دارم و فلم دست داشته را نیز به نمایش بگذارم و هرگاه هم امنیت من به خطر بیافتد، همه ملت آگاه باشند که مقصر این کار آقای همایون همایون خواهد بود که به من هشدار داده است.


باعرض حرمت


دکتور محمد حلیم تنویر


مشاور ارشد امور فرهنگی و رئیس رادیو تلویزیون ولسی جرگه

 

ما را دنبال کنید