منابع خبر

خبر از کجا به دست می آید؟

هر کسی که برای یک سازمان خبری کار می کند، از منشی گرفته تا ريیس کل، باید اطلاعاتش را که شامل چيزهايی است که خود دیده یا شنیده، در اختیار رسانه اش بگذارد. اولین منبع گردآوری خبر، تمام کارمندانسازمان هستند؛ اما در اين ميان، خبرنگاران مسئولیت ویژه ای دارند.

خبرنگاری که صبر کند تا خبر به سراغ او بیاید، در کار خود کمتر موفق خواهد بود. گردآوری خبر عمدتا یک روند فعال است: روندی برای شکار بهترین خبرها و تاييد درستی و صحت آنها.

بهترين خبرنگاران کسانی هستند که عزمی قوی و اشتهايی زياد برای کسب خبر دارند.

مثال:

خبرنگار جوانی در يکی از شبکه های محلی بی بی سی شايعه ای در باره احتمال شرکت يکی از ورزشکاران مشهور محلی در انتخابات پارلمانی بريتانيا شنيد.

او حدس زد که اين چهره مرموز، بوکسوری از اهالی محل است که قهرمانی بريتانيا را هم در کارنامه خود دارد و بر اساس همين حدس، نامه ای به اين ورزشکار نوشت و از او خواست که تماس بگيرد، اما اين ورزشکار با خبرنگار تماس نگرفت. خبرنگار دوباره به خانه ورزشکار رفت، بوکسور در خانه نبود، اما کسی که در خانه حضور داشت، شماره تلفن ديگری به خبرنگار داد.

خبرنگار بارها به اين شماره زنگ زد تا آنکه بوکسور در نهايت جواب تلفنش را داد. او به خبرنگار گفت که بله، قصد دارد وارد عرصه سياست شود.

خبرنگار اين خبر را منتشر کرد و روزنامه ها و شبکه های راديويی و تلويزيونی در سراسر کشور به سرعت پی آن را گرفتند، اما بوکسور حاضر نشد با آنها مصاحبه کند.

چشم و گوش خود باشید

یک خبرنگار هر قدر هم که جوان و تازه کار باشد، می تواند یک "حيطه خبری" برای خود ایجاد کند که در واقع شبکه ای از ارتباطات خبری اوست. این کار را می توانید در فرصت های غیر اداری انجام دهید. برپا کردن اين شبکه و ايجاد حيطه خبری، اقدامی داوطلبانه است که رضايت دبیر بخش خبر را نيز به دنبال می آورد چون در هر حال او نمی خواهد حس کند تنها کسی است که مسئولیت تولید خبر را بر عهده دارد.

این "حيطه خبری" می تواند دربرگيرنده ناحيه ای باشد که خبرنگار در آنجا زندگی می کند. بسیاری از شهرها و شهرستان ها از لحاظ اداری به واحدهای کوچک تری تقسیم شده اند. شما می توانید تلاش خود را بر یکی از این واحدها متمرکز کنید: با جامعه آشنا شوید و مسائل مهم آن را شناسايی کنید:

با تمام آدم های بانفوذ این حيطه آشنا شوید؛ کسانی مثل ريیس پلیس، مدیر مدرسه، اعضای شورای محلی و مقام های انتخابی، کسبه و غیره.

با آنها صحبت کنید و از نگرانی ها يا مسائلی که برایشان مهم است ، باخبر شوید.

ارتباط‌های خود را تنها به آدم های با نفوذ محدود نکنید. خود را عادت بدهید که با همه صحبت کنید. در اماکن عمومی نظیر چایخانه، فروشگاه، بازار، ایستگاه اتوبوس یا هرجای دیگری که مردم اجتماع می کنند سرصحبت را باز کنید. در روزهای مختلف و در ساعات مختلف روز به این محل ها بروید تا افراد متفاوتی را ببینید.

خبرنگار باید بسیار کنجکاو باشد و پشت سر هم سوال کند. اما هدف این سوال ها نباید تنها ارضای عطش شما برای چاپ اسمتان در نشريه يا انتشار خبرتان در روزنامه باشد. مردم از خبرنگارانی که از آنها "استفاده" می کنند تا خوراک خبری به دست بياورند، چندان خرسند نیستند. خبرنگار باید با خلوص، علاقه مند به موضوع باشد. در هر حال او هم خود در همان منطقه زندگی می کند. اگر این رویه را در پیش بگیرید به زودی پاداش خود را می گیرید: مردم خودشان با شما تماس خواهند گرفت تا به شما خبر بدهند.

اگر در یک منطقه بیرون شهری زندگی می کنید، باز هم می توانید یک "حيطه خبری" و شبکه ای از ارتباطات را ايجاد کنيد. در آنجا هم افرادی زندگی می کنند، هرچند نوع خبرها متفاوت خواهد بود.

به جای ایجاد یک "حيطه" جغرافیايی خبری، می توانید سرگرمی های خود را هم به منابع کسب خبر تبدیل کنید. جمع آوری تمبر، فعالیت های ورزشی، موسیقی و چیزهایی مانند اینها شما را در ارتباط با کسانی قرار می دهند که هم داستان هايی برای تعریف کردن دارند و هم برای شنیدن نگرانی هایشان به دنبال گوش شنوايی هستند.

آیا خبرنگار همواره مشغول کار است؟

بله. به این معنا که قسمتی از مغز شما همیشه به دنبال ایده های جدید است. بنا بر اینمراقب باشید. وقتی با دوستتان غذا می خورید او ممکن است بدون آنکه یادش باشد شماخبرنگارید، خبری به شما بدهد. حتما از اوسوال کنید که آیا می توانید آن خبر را پيگيری کنید؟بیشتر مواقع می شود او را قانع کرد، اما اگر شما از اطلاعات دوست خود بدون اجازه او استفادهکنید، ممکن است یک دوست را از دست بدهید.

خبرنگار باید همواره گوش به زنگ باشد. به اين نمونه ها نگاه کنيد تا ببينيد که اگر خبرنگاری همواره گوش به زنگ باشد، چگونه مزد هشياری خود را خواهد گرفت.

نمونه یک:

خبر نگار جوانی از جلو اداره پست می گذرد و متوجه می شود که زن مسنی که روی صندلی چرخدار نشسته برای ورود به داخل ساختمان مشکل دارد. او به جای اینکه بی تفاوت بماند، به یاد می آورد که اخیرا قوانین تغییر کرده است و اماکن عمومی از جمله ادارات پست باید ورودی های ویژه ای برای معلولین درست کنند. تحقیقات بعدی او نشان می دهد که نه تنها ادارات پست، بلکه بسیاری از اماکن عمومی ديگر، تاکنون اقدامات چندانی برای اجرای اين قانون انجام نداده اند.

نمونه دو:

خبرنگار جوان دیگری در بیت المقدس از جلو رستورانی عبور می کند که صاحبش فلسطینی است. اين محل، پر از مشتريان يهودی است. خبرنگار، داخل می شود و متوجه می شود که این رستوران به خاطر فروش گوشت نمک سود مشهور شده است. چرا؟ چون صاحب فلسطینی رستوران متوجه شده که گوشت نمک سود که از خوراک های یهودیان است ارزان تر و لذیذ تر از گوشت معمولی گاو است. بنابراین او عرضه گوشت نمک سود را آغاز کرده و در مدت کوتاهی رستورانش پاتوق يهودی های محله شده است.

نمونه سه:

خانم خبرنگاری روی نیمکت پارک نشسته و از گرمای آفتاب لذت می برد. دو مرد در نزدیکی او نشسته اند و درباره مشکلات تماشاخانه ای که در همان حوالی است صحبت می کنند. نمایشی که قرار بوده روز بعد روی صحنه برود با مشکل روبه رو شده؛ چون یک کانتینر پر از لباس های آن نمایش گم شده است. خانم خبرنگار صحبتهای آن دو را می‌شنود. حالا چه باید کرد؟ آيا اين نمایش لغو می شود؟ خبرنگار خود را به آنها معرفی می کند و آن دو مرد با خرسندی مشکلات پيش آمده را با او در میان می گذارند.

از هوش و ذکاوت خود استفاده کنید ...

با بالا گرفتن بحران اقتصادی در جهان بسیاری از انگلیسی ها کم تر از گذشته در رستوران ها غذا می خورند و به خرید از سوپرمارکت های ارزان قیمت روی آورده اند. به نظر شما چه تغییرات دیگری می تواند در سبد غذایی انگلیسی ها پدیدار شود؟

به دو نکته ای که خبرنگار گاردین در گزارش خود به آنها اشاره کرده توجه کنید:

1.         فروش مواد نشاسته دار (شکم سیر کن) مثل نان و برنج در مغازه ها افزایش یافته است.

2.          شرکت پیتزا فروشی دومینوز که تحویل رایگان دارد فروشش بیشتر شده چون مردم به جای این که پول خود را در رستوران ها خرج کنند ترجیح می دهند در خانه بنشینند و از بیرون پیتزا سفارش بدهند.

3.         به این ترتیب، به این فکر کنید که چه اتفاقاتی می توانند پیامد چه اتفاقات دیگری باشند. به این شکل، شما زودتر از دیگران می توانید خبرها را بو بکشید.

کنجکاوی و گوش دادن به گفت و گو های مردم، راه خوبی برای با خبر شدن از وقایع است.

اين نمونه ها هرچند کوچک به نظر می رسند، اما نشان می دهند که خبرنگاران به چه آسانی می‌توانند خود را به کشف خبر عادت بدهند.

دستيابی به خبر بسیار مهم است، چون اطلاعات جدیدی را وارد رسانه شما می کند. اگر خبرنگاران این تحقیقات را انجام ندهند، سردبیران بیش از پیش به منابع سنتی خبر وابسته می شوند و در نتیجه، دامنه اخبار محدودتر و تنگ تر می شود.

بعضی منابع سنتی کسب خبر.

مراکز خدمات اضطراری

بيشتر خبرها از تعداد انگشت شماری از منابع به دست می آيند. مراکز خدمات اضطراری احتمالا يکی از اصلی ترين منابع خبری شما هستند. تحريريه رسانه ها باید سيستمی داشته باشند که آنها را از آخرين خبرها آگاه کند.

بعضی از خبرنگاران هر روز دست کم یک بار، معمولا صبح زود، سری به اداره پلیس می زنند و با افسر کشیک در مورد جرائم شب و روز قبل و سایر وقایع غیرعادی صحبت می کنند.

تماس تلفنی کمتر موثر است، اما اگر خبرنگار توانسته باشد با افسران پلیس روابط کاری خوبی برقرار کند، تماس تلفنی هم ثمربخش خواهد بود. شاید تماس تلفنی تنها راه برای بسیاری از تحريريه هايی باشد که منطقه بزرگی را با چندین مرکز خدمات اضطراری تحت پوشش خود دارند. شاید مجبور شوید که به بعضی از آنها هر ساعت تلفن کنید و به بعضی دیگر یک یا دو بار در روز؛ اما در هر حالت، شما بايد به طور مرتب با اين مراکز در تماس باشيد تا از آخرين رويدادها و اتفاقات با خبر شويد.

در تحريريه باید فهرستی از شماره تلفن های ضروری در دسترس همه باشد. این شماره ها می تواند شامل این مراکز باشد:

اداره پلیس

گمرکات

پلیس ترافیک/پلیس راه

مرکز کنترل ترافیک

آتش نشانی

مراکز نجات و امداد رسانی

مراکز آمبولانس

شفاخانه ها

مرکز هواشناسی

با این مراکز در تماس باشید. شماره تلفن خود را در اختیار آنها بگذارید و هر چند وقت یک بار برای این که ارتباطات خود را "گرم" نگه دارید سری هم به آنها بزنید. هر بار در اتاق های مختلف گشت بزنید و با آدم هایی که می توانند منابع خبری ارزشمندی باشند آشنا شوید. کاری کنید تا به محض این که خبر مهمی رخ داد چهره و نام شما جلوی چشم مسئولان و روسای روابط عمومی این مراکز بیاید.

دفترچه تلفن؛ ارتباط های خبری

گروه بعدی منابع خبری، شخصی ترند و کسانی هستند که هر خبرنگار با تعدادی از آنان در تماس است.

تماس با اين اشخاص و حفظ ارتباط با آنها، رگ حیاتی یک خبرنگار است. فقط باحفظ، گسترش و پروراندن ارتباط با اشخاص است که یک خبرنگار می تواند خبر جدیدی را به دست بياورد و آن را منتشر کند.

خبرنگاران به اطلاعاتی احتياج دارند که قبلا فاش و علنی نشده اند. در بسياری از موارد، خبرنگاران بايد اطلاعاتی در باره اشخاص يا جاهايی به دست آورند که خود به آنها دسترسی مستقيم ندارند.

هر خبرنگاری باید فهرستی از اشخاص و جزئیات نحوه تماس با آن ها را در دسترس داشته باشد. این جزئیات شامل شماره تلفن، ای میل، نشانی پستی و امثال آنها است. سعی کنید که شماره تلفن منزل و تلفن دستی اشخاص را هم پیدا کنید؛ تا بتوانید در ساعات غیر اداری هم با آنان تماس بگیرید؛ به این دليل که ممکن است آنها نتوانند از محل کارشان آزادانه صحبت کنند.

اگر بتوانید با کسانی که تماس داريد، روابطی دوجانبه و بر مبنای همکاری متقابل بنا کنید، آنها احتمالا حاضر می شوند که در باره خبرهای مرتبطی که در آينده روی می دهد، حتی خبرهايی که خود به طور مستقيم در آن نقش ندارند، شما را راهنمايی کنند يا اطلاعات تکميلی و سوابق خبری لازم را در اختيارتان بگذارند.

افراد به دلائل مختلف با روزنامه نگاران صحبت می کنند. بعضی ها دوست دارند نامشان سر زبان ها باشد، برخی به دنبال انتقامگیری هستند و عده ای ديگر معتقدند که مردم حق دارند از اوضاع مطلع باشند.

سعی کنید بفهمید که چرا یک نفر به صحبت کردن با شما علاقه مند است. یک روزنامه نگار می گفت که همواره از خود می پرسد: "چرا این دروغگو به من این دروغ مشخص را در این زمان مشخص می گوید؟"

شاید لازم نباشد که تا این حد هم بدبین باشيد، اما لازم است که همیشه بکوشيد از انگیزه افراد برای صحبت با روزنامه نگاران مطلع شويد.

در برخی از کتاب های راهنمای روزنامه نگاری به خبرنگارها پیشنهاد می شود که به همه چیز و همه کس مشکوک باشند. اما این شک نباید به سوء ظن تبدیل شود.

ارتباط خبری با چه کسانی مفيدتر است؟

خبرنگاران معمولا با چهره های کليدی نهادهای مهم ارتباط برقرار می کنند. اماارتباطات آنها می تواند در عين حال شامل منشی، راننده تاکسی یا کسانی باشد که در مراکزمهم و کليدی کار می کنند. گاهی اوقات همین آدم ها هستند که وقایع را با چشم خود میبینند و حاضرند به شما خبرهای دست اول بدهند.

با چهره های کلیدی مثل سیاستمداران، مقام های دولتی، سازمان های عمده و مراکز خدمات اضطراری که از اهمیت بیشتری برخوردارند، باید به صورت مرتب در تماس بود. با افرادی چون استادان دانشگاه، گروه های فشار، سازمان های غیر دولتی (ان جی او)، اتحادیه های کارگری، انجمن ها، مقامات مذهبی و امثال آنها می توان در موارد مشخص صحبت کرد.

اطلاعات "علنی" و "خصوصی"

بیشتر رابطان و منابع خبری، اطلاعات خود را به صورت علنی و برای انتشار در اختیار شما می گذارند یعنی با اين موضوع که به عنوان منبع خبر شناخته شوند، مخالفتی ندارند.

اما ممکن است عده ای تنها در صورتی به شما اطلاعات بدهند که شما قول بدهید هویت آنان را فاش نکنید. این اطلاعات قابل انتشار است اما نباید منبع خود را فاش کنید و شما اگر بخواهید اعتماد رابط خود را حفظ کنید باید سر قول خود بایستید.

شاید معروف ترین منبعی که اجازه نداده است نامش فاش شود شخصی باشد که با لقب "ته حلق" شناخته می شد و اطلاعاتی در مورد رسوايی واترگیت در آمریکا در اختیار خبرنگاران روزنامه واشنگتن پست گذاشت. انتشار همين اطلاعات و اخبار به استعفای ریچارد نیکسون ريیس جمهور وقت آمریکا در سال 1974 انجامید.

همیشه سعی کنید که منبع شما، اطلاعات را علنی و با اجازه ذکر نامش در اختیار شما بگذارد، چون اگر مخاطب شما بداند که این اطلاعات از یک منبع مورد اعتماد به دست آمده، اعتبار بیشتری برای خبر شما قايل می شود. اما اگر منبع شما نخواهد نامش فاش شود، شاید موافقت کند مقامش ذکر شود. در چنين مواردی مثلا گفته می شود: "یک مقام دولتی که نمی خواهد نامش فاش شود" یا " فردی که با سیاست های امنيتی دولت آشنايی دارد."

ساختار شاخه‌ای منابع

برخی از خبرنگارها تلاش می کنند سر سمت با منبع توافق کنند. برای این کار شیوه ای وجود دارد که به آن ساختار شاخه ای می گویند.

برای مثال، ممکن است با سفیر آلمان، که یکی از سه کشور اروپایی طرف مذاکره با ایران است، ‏‏صحبت کنید و او اطلاعاتی در اختیار شما بگذارد، اما تقاضا کند نامش را ننویسید.

می‌توانید به جای ‏این که به طور کلی بنویسید «یک مقام دیپلماتیک» گفت، دایره ‏تنگ‌تری را انتخاب کنید و ‏بنویسید «یک دیپلمات غربی» گفت. یا حتی سر دایره ‏تنگ‌تری توافق کنید، «یک دیپلمات ‏اروپایی مقیم تهران که به مذاکرات هسته‌ای ‏نزدیک است» گفت و الی آخر.

این روش اغلب جواب می‌دهد و به اطلاعاتی که منتشر می‌کنید اعتبار بیشتری ‏می‌بخشد.

شاخه اول: سفیر آلمان در تهران.

شاخه دوم: سفیر یکی ازکشورهای عضو گروه 1+5

شاخه سوم: یکی از سفرای اروپایی مقیم تهران.

شاخه چهارم: یک دیپلمات غربی.

یا

شاخه اول: علاءالدین بروجردی رییس کمیسیون سیاست خارجی مجلس.

شاخه دوم: یکی از اعضای کمیسیون سیاست خارجی مجلس.

شاخه سوم: یکی از نمایندگان مجلس

از این روش استفاده کنید و سر آن چانه بزنید تا وقتی کسی می‌گوید نامش را نیاورید ‏مجبور ‏نباشید در خبرتان بنویسید: «یک مقام ناشناس گفت.» می‌توانید دایره مسئولیت ‏او را بزرگ کنید تا ‏هویت‌ او حفظ شود اما در عین حال به خبری که می‌نویسید ‏اعتبار لازم را بدهد.

اگر پشت درهای بسته از مجلس خبرگان(ایران) گزارش تهیه می‌کنید، بهتر است بگویید: ‏‏«یک ‏نماینده که در این نشست بود گفت»، تا این که «یک نماینده گفت». تا جایی که ‏می‌توانید دایره کوچکتری دور منبع بکشید و تا جایی که می‌توانید ‏منبعی را بیاورید که به اتفاق ‏نزدیکتر بوده باشد.

اگر می‌نویسید «یک کارشناس گفت»، بنویسید چه نوع کارشناسی؟

از این عنوان‌ها استفاده نکنید:

‏-‏عضو محفل یا یک عضو با نفوذ گفت؛

‏-‏ناظران می‌گویند‏؛

‏-‏منابع موثق گفتند؛

‏-‏به گفته منابع آگاه؛

چون بی‌معنا و بسیار کلی هستند.

همیشه باید با منبع نویسی برای خواننده‌ها پیام بفرستید که اطلاعات ‏شما ‏قابل اعتماد است؛ چون آن‌را از جای خوبی گرفته‌اید.‏

خبرنگاران مستقل

بسیاری از مردم عادی از فروش خبر- یا آنچه که می تواند به صورت خبر درآید- به رسانه های مختلف درآمدی ثابت و احتمالا نه چندان زياد دارند.

بعضی اوقات این افراد، خبرنگاران آموزش دیده ای هستند که مطلب کاملی را برای انتشار یا پخش عرضه می کنند. این روزنامه نگاران را خبرنگاران مستقل يا "آزادنويس" می نامند.

زمانی که بعضی از اعضای تحريريه شما در مرخصی یا ماموریت هستند، بعضی از این خبرنگاران مستقل می‌توانند جایگزین آنها شوند.

خبرگزاری‌ها

تقریبا تحريريه تمام رسانه ها اتکای زیادی به خبرگزاری ها دارند. خبرگزاری ها شرکت هايی هستند که در ازای دریافت پول، خبر در اختیار رسانه ها می گذارند.

یک خبرگزاری کوچک می تواند شامل یک یا دو روزنامه نگار باشد که اخبار محلی را با نمابر یا ای میل به رسانه ها می رسانند. اما یک خبرگزاری ملی خبرنگاران زیادی دارد که در شهرهای عمده مستقر هستند و تحولات مختلف از سیاست گرفته تا ورزش را پوشش می دهند.

خبرگزاری های بین المللی چون رویترز، آسوشیتدپرس و خبرگزاری فرانسه، در سراسر جهان خبرنگار دارند. بعضی خبرگزاری ها تصاوير ويدئويی و عکس های خبری هم ارائه می کنند.

اطلاعات رسیده از خبرگزاری ها هم، مانند هر منبع ديگری، باید بررسی و ارزیابی شود. خبرگزاری های بزرگ در زمينه انتشار اخبار معتبر، خوش سابقه هستند، اما خبرگزاری های کوچک تر ممکن است همان معیارها را رعایت نکنند. اگر دیدید سه یا چهار خبرگزاری یک خبر را مخابره کرده اند، فريب نخورید چون ممکن است یک خبرنگار این خبر را به همه آنان داده باشد.

سعی کنید که منبع اصلی خبر را شناسايی کنید و تاييديه آن را به طور جداگانه و مستقل به دست آوريد. به ویژه اگر مسئله حساس و جنجالی است، تلاش کنید تا جايی که امکان دارد منابع خبری بيشتر و متنوع تری برای آن بيابيد.

اینترنت

اینترنت تمام اخبار جهان را مستقیما به کامپيوتر شما می رساند. این خبرها، همه توسط روزنامه نگاران تهیه نشده اند. هیچ کس وقت آن را ندارد تا تمام این اطلاعات را بررسی و ارزیابی کند. اما یک روزنامه نگار مجرب می تواند اطلاعات واقعا مهم و جالب توجه را بیابد و آن را به صورت خبر منتشر کند.

هر کس که کامپيوتری دارد و به اينترنت وصل است، مثل اين است که بزرگ ترين دانشنامه جهان را پيش روی خود دارد. در شبکه جهانی اینترنت میلیون ها صفحه متن، عکس و بسیاری اوقات فیلم و صدا پيدا می شود. در این صفحات گروه های مختلف  با علائق خاص، هزاران موضوع را مطرح می کنند. این صفحات به صورت بالقوه منابع مناسبی برای کسب اطلاعات و برقراری ارتباطات جدید هستند.

سایت های رسمی متعلق به شرکت ها، سازمان ها و ادارات دولتی منابع بسیار خوبی برای دستيابی به اطلاعات صحیح هستند.

سایت های غیر رسمی منبع سرشاری از شایعات و سخن چینی ها هستند. این سایت ها قابل اعتماد نیستند، چون در آنها اخلاق و معیارهای روزنامه نگاری حرفه ای رعایت نمی شود. با اين همه، ممکن است چنين سايت هايی نيز حاوی برخی خبرهای دست اول باشند. به عنوان نمونه سایت هايی که هواداران ورزشکاران برای آنها راه می اندازند، بسیاری از اوقات اولین منابعی هستند که از نقل و انتقال بازیکنان مطلع می شوند.

شمار اندکی از مردم، به صورت موثر و کارآمد از اينترنت استفاده می کنند. بهره گرفتن از آموزش های رسمی و منظم برای استفاده از اينترنت، به زحمتش می ارزد.

بایگانی اطلاعات

مدارک، گزارش ها، بیانیه های مطبوعاتی، بریده روزنامه ها و دیگر مدارک کتبی که مربوط به آینده است باید تا رسیدن روز موعود در پرونده ای بایگانی شود. بعضی تحریریه ها پرونده هایی با شماره های ۱ تا ۳۱ دارند که هر یک مربوط به یک روز ماه است. به اين پرونده ها، پرونده‌های روزانه گفته می شود.

گروه بعدی پرونده ها، پرونده های ماهیانه هستند که هر کدام مربوط به یک ماه مشخص است. سپس در آغاز هر ماه، اطلاعات مربوط از پرونده های ماهيانه به پرونده های روزانه منتقل می شوند.

بر این اساس، فرض کنید در آغاز ماه بهمن، محتویات پرونده بهمن ماه تفکیک می شوند و هر یک به داخل پرونده مربوط به آن روز منتقل می شوند. بیانیه مربوط به روز ۱۵ بهمن به پرونده روزانه شماره ۱۵ منتقل می شود و بریده روزنامه مربوط به ششم بهمن وارد پرونده شماره ۶ می‌شود.

پرونده دیگری به نام پرونده آینده وجود دارد که مختص ایده هايی است که تاریخ بخصوصی ندارند. در روزهايی که خبر زیادی نیست، خبرنگار می تواند با جست وجو در این پرونده مطالبی پیدا کند که قابليت تبدیل شدن به خبر را دارند.

کار لازم دیگر، تشکیل بایگانی بریده روزنامه ها است. در اين بايگانی، مطالب مربوط به وقایع عمده و خبرهای ادامه دار نگهداری می شوند. این بایگانی می تواند به عنوان مرجع، منبع اطلاعات و تاریخچه وقایع، مورد استفاده قرار گیرد.

این بایگانی برای تهیه زندگی نامه ها بسیار مفید است چون مردم به يادآوری مراحل عمده زندگی اشخاص مهم علاقه دارند.

بازگشت به گذشته

همان طور که قبلا گفتیم خبر باید تازه باشد. اما گاهی اوقات ممکن است يک مطلب خبری بر مبنای يک خبر موجود و قديمی به دست آيد و تنها نيازمند به روز کردن و افزودن اطلاعاتی تازه باشد.

بنابراین اگر یک روز آرام و کم خبر را سپری می کنيد، در مورد یک خبر ادامه دار که اخیرا چیزی در باره اش نشنیده اید تحقیق کنید تا ببینید از آخرين باری که آن خبر را پوشش داده اید، اتفاق جدیدی افتاده است يا نه.

یک تیم خبری باید اخبار رسانه های رقیب را تعقیب کند تا شاید خبری جدید یا زاویه های جدیدی از خبری قدیمی را به دست آورد. برنامه های تلویزیون و مجله ها (هم مجله های عمومی و هم نشريات صنفی) ممکن است ایده ها و اطلاعاتی را در مورد وقایع آتی در اختیار شما بگذارند. اين ايده ها و اطلاعات را بايد در تقويمی که قبلا به آن اشاره کرديم، ثبت کنيد، اما پيش از آن اطلاعات تازه را بررسی و ارزيابی کنيد تا از درستی و صحت آنها مطمئن شويد.

پيگيری اخبار رقیبان مستقیم شما یا دیگر رسانه ها، می تواند شما را در مورد خبرهايی که آنها را از دست داده اید هشیار کند، اما قرار نیست که رقبای شما به جای شما کار کنند.

نگاه به دوردست

اگر در یک روز مشخص در محدوده تحت پوشش رسانه خبر زیادی نباشد، یک روش مفید نگاه به چشم اندازهای دوردست تر است. به طور قطع، یک داستان ملی یا بین المللی پیدا می شود که بتوان با دادن زاويه ای تازه، یک بعد محلی به آن داد. این کار، "محلی کردن" خبر خوانده می شود.

فرض کنید که خبری در میان اخبار اقتصادی منتشر شده و حاکی از آن است که به سبب کمبود بارندگی در مناطق حاره، محصول درختان کاکائو به شدت کاهش پیدا کرده است و در نتیجه بهای شکلات بسیار بالا خواهد رفت. معنای این تحول برای کارخانه شکلات سازی شهر شما چه خواهد بود؟

تحقیقاتی که از سوی یک نهاد ملی صورت گرفته است نشان می دهد که مدارس نیازهای دانش آموزان را برآورده نمی کنند. آیا این امر در منطقه شما هم صحت دارد.

در کشوردیگری زمین لرزه رخ داده است. بار گذشته که چنین اتفاقی افتاد سربازانی که در شهر شما مستقر هستند برای کمک به عملیات امداد رسانی به آنجا اعزام شدند. آیا اين سربازان، این بار هم خواهند رفت؟ اعزام دوباره سربازان، برای شما يک "خبر" است. اگر سربازان اين بار اعزام نشوند، شاید با استفاده از تجربه گذشته بتوانند به شما بگویند که قربانیان زمین لرزه با چه فاجعه ای روبه رو هستند. شما می توانيد از این زاویه به خبر بپردازيد یا حتی احتمالا گزارش مفصل تری تهیه کنید.

بیشتر اوقات می توان برای موضوعی که بحث روز است، از نظر چند نفر ازمردم عادی استفاده کرد که به آن صدای مردم می گویند. این صداها زاویه تازه ای به خبر می دهد.

این خبرها با نگاه به اخبار خبرگزاری "ایرنا" - خبرگزاری جمهوری اسلامی- گردآوری شده اند. از آنها به عنوان سرنخ استفاده کنید و به این فکر کنید که چه طور می توانید موضوعات را به شکلی گسترده تر پوشش دهید.

"رشد تقاضاي نيروي کار از سال 89 بتدريج کاهش مي يابد"

"يک نماينده مجلس: معارف 500 هزار نيروي اضافي دارد"

"مسئولان شرکت آب به ترکيدگي لوله هاي آب رسيدگي نمي کنند"

"ميزان ماموريت هاي اورژانس تهران 50 درصد افزايش داشته است"

"مشارکت خيرين در ساخت مدارس در سال گذشته بيش از 5/2برابر افزايش داشته است"

"در پی کاهش واردات 50 ميليارد توماني دارو از يک شرکت خارجي: باقري لنکراني: کاهش واردات دارو براي برخي ناخوشايند است"

اطلاعیه‌های مطبوعاتی

شرکت های بازرگانی، گروه های فشار، مقامات محلی، دولت ها و سازمان ها، همگی علاقه مندند که پیام خود را به گوش مردم برسانند.

آنها بیشتر اوقات این کار را از طریق صدور اطلاعیه مطبوعاتی که در واقع منتقل کننده خبرها و نظرهای آنان است انجام می دهند. گاهی اوقات عکس یا نوار صدايی را هم به همراه اطلاعیه خود منتشر می کنند.

اطلاعیه های مطبوعاتی زمانی يک منبع قابل استفاده خبری محسوب می شوند که اطلاعاتی مبتنی بر واقعيت و همچنين جالب توجه را عرضه کنند.

در هر صورت، شما باید هميشه در ارزیابی اطلاعیه های مطبوعاتی موشکافی و دقت لازم را به عمل آورید تا مطمئن شوید اطلاعات داده شده درست و بجا است و انتشار آنها، صرفا تبلیغات رایگان نیست. هیچ اطلاعاتی را بدون شواهد و مدارک مستدل، به عنوان واقعیت نپذیرید وگرنه ممکن است بی جهت یک واقعه را بیش از حد بزرگ کنید یا مبلغ یک شخص یا سازمان شوید.

بسیاری از اطلاعیه های مطبوعاتی توخالی و بی ارزش هستند. اما آنها را به داخل سطل زباله پرتاب نکنید. از آنها به عنوان یک نقطه شروع استفاده کنید. از آنها برای توليد فکر و ايده ای نو و گسترش محدوده ديد خود استفاده کنید.

نشست‌های مطبوعاتی

هدف نشست مطبوعاتی نیز همانند اطلاعیه مطبوعاتی عمدتا جلب توجه وتبليغ است.

شما باید نشستی را که در آن حضور پیدا می کنید و اطلاعاتی را که پوشش می دهید بادقت انتخاب کنید. نشست های مطبوعاتی بعضی اوقات ضروری و واجب و بعضی اوقات نامربوط هستند.

به عنوان نمونه در پی یک فاجعه عمده، لازم است که اطلاعات و اخبار به تعداد زیادی خبرنگار که کنجکاو و جويای واقعيت هستند، منتقل شود. اگر به هر کدام از این خبرنگاران وقت جداگانه ای برای مصاحبه با شخصیت های عمده داده شود، آن شخصیت ها دیگر وقت رسيدگی به کار اصلی خود را نخواهند داشت.

بعضی دیگر از نشست های مطبوعاتی شگردی برای تبلیغات رایگان هستند. هیچ لزومی ندارد که آنجا بنشینید و سکوت کنید. با سوالات خود آنها را به چالش بکشید و قوت و ضعف آنچه را گفته می شود، بيازماييد.

اگر جلسه خیلی خسته کننده بود، آن را ترک کنید و به دنبال خبری واقعی بروید: در جهان اتفاقات زياد دیگری هم رخ می دهد!

خلاصه درس

چشم و گوش خودباشيد

هرکسی که برای یک سازمان خبری کارمی کند، باید اطلاعاتش را که شامل چيزهايی است که خود دیده یا شنیده، در اختیار آن رسانه بگذارد. کارمندان یک رسانه اولین منبع گردآوری خبر هستند.خبرنگاران وظیفه ویژه‌ای برای گردآوری خبر دارند. این امر رسانه ها را قادر می کند که به خبرهایگوناگون دسترسی داشته باشند و خبرهای خود را تنها از منابع سنتی خبر، يعنی عمدتاسازمان ها و خبرگزاری ها، کسب نکنند.

مراکز خدمات اضطراری

تحريريه ها باید روشی داشته باشند که آنها را بی درنگ از وقايع مطلع کند و اطلاعاتی را که ارزش خبری دارند به آنها برساند. یکی از این روش ها تماس های منظم با مراکز خدمات اضطراری است. در تحريريه باید فهرستی از شماره تلفن های ضروری و برنامه زمان بندی شده برای تماس با آنان در دسترس همه باشد.

طرفهای تماس

طرف های تماس، کسانی هستند که با خبرنگاران ارتباط دارند و به آنها اطلاعات می دهند. آنها می توانند رسمی یا غیر رسمی باشند. هر خبرنگاری باید فهرستی از اسامی این اشخاص و جزئیات نحوه تماس گرفتن با آنان را مثل شماره تلفن، ای میل و نشانی پستی در دسترس داشته باشد. باید سعی کنید که شماره تلفن منزل و تلفن دستی اشخاص را هم پیدا کنید تا بتوانید در ساعات غیر اداری هم با آنان تماس بگیرید؛ چون ممکن است آنها نتوانند از محل کارشان آزادانه صحبت کنند.

مخاطبان

مخاطبان رسانه خود را تشویق کنید تا موضوعاتی را که در واقع خبرهای بالقوه هستند در اختیار شما بگذارند؛ اما همیشه اطلاعاتی را که آنها در اختیارتان می گذارند چند بار بررسی کنید تا از صحت آن مطمئن شوید. آنها روزنامه‌نگار نیستند و ممکن است تعبير درستی از وقایع نداشته باشند.

شاهدان عینی

حرف های مردم عادی که شاهد وقایع خارق العاده هستند، همیشه شنیدنی است. این شهادت ها، واقعیت ها را انسانی تر می کند و خبر را از خشکی در می آورد. اما مردم عادی ممکن است از روی شگفت زدگی و هیجان حرف هايی بزنند که قابل اعتماد نباشد.

خبرنگاران مستقل

بسیاری از مردم عادی از فروش خبر- یا آنچه که می‌تواند به صورت خبر درآید- به رسانه های مختلف درآمد ثابتی دارند که احتمالا چندان زياد نيست. بعضی اوقات این افراد خبرنگاران آموزش دیده ای هستند که مطلب کاملی را برای انتشار یا پخش عرضه می کنند. این خبرنگاران را خبرنگاران مستقل يا آزادنويس می نامند.

خبرگزاری‌ها

خبرگزاری‌ها شرکت هايی هستند که در ازای دریافت پول، خبر در اختیار رسانه ها می‌گذارند.

اینترنت

در شبکه جهانی اینترنت میلیون ها صفحه متن، عکس و بسیاری اوقات فیلم و صدا یافت می شود. در این صفحات گروه های مختلف با علائق خاص، هزاران موضوع را مطرح می کنند. این صفحات به صورت بالقوه منابع مناسبی برای کسب اطلاعات و برقراری ارتباطات جدید هستند. سایت های رسمی متعلق به شرکت ها، سازمان ها و ادارات دولتی منابع بسیار خوبی برای دستيابی به اطلاعات صحیح هستند. سایت های غیر رسمی سرشار از شایعات و حرف های درگوشی هستند. این سایت ها قابل اعتماد نیستند.

تقویم (دفتر روزنامه)

هر زمان اطلاعاتی درمورد وقایعی که قرار است در آینده اتفاق بیافتد به تحريريه برسد، باید وارد تقویم شود تا کسانی که در روز موعود سر کار هستند، از آن مطلع شوند.

بایگانی اطلاعات

بیشترتحريريه ها پرونده هايی با شماره های 1 تا 31 دارند که هر یک مربوط به یک روز ماه است و پرونده های روزانه خوانده می شوند. گروه بعدی پرونده ها، پرونده های ماهیانه هستند که هر کدام مربوط به یک ماه مشخص است. در آغاز هر ماه مدارک مناسب هر پرونده ماهیانه به پرونده های روزانه منتقل می شوند.

پرونده دیگری با نام پرونده آینده برای ایده هايی وجود دارد که تاریخ بخصوصی ندارند. در روزهايی که خبر زیادی نیست، خبرنگار می تواند با جست وجو در این پرونده مطالبی پیدا کند که قابليت تبدیل شدن به خبر را دارند.

کار لازم دیگر تشکیل بایگانی بریده روزنامه ها است. این بايگانی مخصوص مطالب مربوط به وقایع عمده و خبر های ادامه دار است. این بایگانی می تواند به عنوان مرجع، منبع اطلاعات و تاریخچه وقایع مورد استفاده قرار گیرد.

نگاه به دوردست

بعضی اوقات از خبرنگاران خواسته می شود که برای یک خبر ملی یا بین المللی زاویه ای پیدا کنند که به آن جنبه محلی بدهد. این کار "محلی کردن" خبر خوانده می شود.

بازگشت به گذشته

شما می توانید سری به یکی از خبرهايی که اخیرا تهیه کرده اید و سروصدايی در اطرافش نیست بزنيد و ببینید در حالی که حواس همه به جای دیگری معطوف بوده، در آن زمينه چه اتفاق های جدیدی افتاده است.

رسانه‌های دیگر

یک تیم خبری باید اخبار رسانه های رقیب را تعقیب کند تا شاید خبری جدید یا زاویه های جدیدی از خبری قدیمی را به دست آورد. برنامه های تلویزیون و مجله ها (هم مجله های عمومی و هم نشريات صنفی) ممکن است ایده و اطلاعاتی در مورد وقایع آینده در اختیار بگذارند که باید آنها را در تقویمی که قبلا صحبتش شد ثبت کرد. البته پيش از آن بايد اين دسته از اطلاعات را بررسی و ارزیابی کرد و از صحت آنها مطمئن شد.

اطلاعیه مطبوعاتی

اطلاعیه های مطبوعاتی زمانی يک منبع قابل استفاده خبری محسوب می شوند که اطلاعاتی مبتنی بر واقعيت و همچنين جالب توجه عرضه کنند. در غیر این صورت، بايد به فکر تهیه خبرهای دیگری بود.

نشست مطبوعاتی

باید نشستی را که در آن حضور پیدا می کنید و اطلاعاتی را که پوشش می دهید با دقت انتخاب کنید. نشست های مطبوعاتی بعضی اوقات واجب  و ضروری و بعضی اوقات نامربوط هستند. اگر جلسه خیلی خسته کننده بود، آن را ترک کنید و به دنبال خبرهای واقعی بروید.

دقت و صحت

«اساس خبرنگاری، صحت خبر است»

دستيابی به اطلاعات دقيق و درست بزرگ ترین چالشی است که در برابر خبرنگاران قرار دارد. گزارش های اشتباه، خجالت آور است و می تواند هم از نظر مالی و هم از نظر حرفه ای هزینه هايی در بر داشته باشد. اين درس، توصيه های مفيدی را برای دور ماندن از اين خطر ارائه می کند

یک روز صبح، يکی از کارکنان بخش شنود بی بی سی در جنوب انگلستان (که شبکه های راديو و تلويزيونی سراسر جهان را کنترل می کند)، در حين گوش دادن به یک رادیو فارسی زبان که برای ایران برنامه پخش می کند، یک باره از جای می جهد. این رادیو ادعا می کند که اسامه بن لادن، رهبر شبکه القاعده که غربی ها در به در دنبالش می‌گردند، دستگیر شده است.

این خبرنگار فورا به تحريريه اصلی بی بی سی در غرب لندن اطلاع می‌دهد. شبکه داخلی خبر بی بی سی فورا خبر کوتاهی منتشر می کند که در آن نام منبع خبر را ذکر کرده و تاکید می کند که این خبر هنوز تايید نشده است.

ظرف چند دقیقه، تقريبا تمام تلویزیون های خبری بریتانیا و آمریکا این خبر را پخش می کنند. اما زمانی که خبرنگاران این گزارش را پيگیری می کنند، مقامات هر دو دولت بلافاصله آن را تکذیب می کنند و ظرف یک ساعت بی بی سی از پخش مجدد این شایعه خودداری می کند.

یکی از سردبیران ارشد بخش خبری بی بی سی می گوید:

"به محض اينکه ما خبر را با ذکر کامل منبع آن پخش کردیم، دریافتیم که نمی توانیم صحت آن را تاييد کنيم و بلافاصله جلو پخش مجدد آن را گرفتیم. حالا که عمیق تر به این جریان نگاه می کنيم، پی می بریم که باید قبل از پخش خبر تائیدنشده دستگیری بن لادن، یکی دو دقیقه بیشتر وقت صرف آن می کردیم."

این جریان برای بی بی سی خجالت آور بود به ویژه آنکه درست یک روز قبل از آن، بار دیگر از همه کارمندانش خواسته بود که خونسردی خود را حفظ کنند و به آنان یادآور شده بود که:

"بهتر است که دوم شویم اما خبر را دقيق بدهيم تا اینکه اول شویم اما اشتباه کنیم."

دقیق بودن یکی از بزرگ ترین چالش های پيش روی خبرنگاران است.

قاعده اول

اشتياق خبرنگاران برای آنکه خبرها را پيش از رقبايشان به دست بياورند، باعث می شود که نخستين قاعده روزنامه نگاری را فراموش کنند.

خبرها بايد درست باشند

اطلاعات به دست آمده هميشه بايد مورد بررسی قرار گيرد و با منابع ديگر مقايسه شود، به ويژه در موقعيت های حساسی که انتشار آن اطلاعات می تواند پيامدهای گسترده ای داشته باشد.

برخی از منابع خبری بيش از ديگران قابل اعتماد هستند. با اين حال ممکن است که يک منبع واحد، درکی نادرست از يک موضوع يا نکته داشته باشد. اين خطا به سادگی می تواند به مطالبی که بر اساس اين اطلاعات توليد می شود، سرايت کند. يک قاعده خوب اين است کهحداقلدو منبع مستقل داشته باشيد. رعايت اين قاعده، احتمال درست بودن اطلاعات را بيشترمی کند، اما باز هم به آن قطعيت نمی بخشد.

با اطلاعاتی که دريافت می کنيد، برخوردی دقيق و انتقادی داشته باشيد. از خودبپرسيد که چرا يک منبع، اطلاعات مشخصی را در اختيارتان می گذارد. آيا اين شخص می خواهد بر شما تاثير بگذارد؟ فريبتان بدهد؟ یا از شما استفاده کند تا به رقيبش ازطريق رسانه ها لطمه بزند؟ سعی کنيد زمينه و حواشی هر خبر را برای خود روشن کنيد.

به خاطر داشته باشید که یک روزنامه نگار در موقعیتی است که باید با حقایق کار کند نه با شایعات. این وظیفه اوست، و نه منبع، که از صحت خبر اطمینان يابد.

هنگامی که با حقایق سر و کار دارید، اين نکته را فراموش نکنيد: "اگر شک و تردیدی دارید، این خبر را کنار بگذارید!"

حالا ببینیم در کجاها باید به دنبال خبر باشیم.

صحبت با کسانی که در محل واقعه بوده اند

قابل اعتمادترین خبرها، گزارش های همکاران خود شما ازمشاهدات و شنیده‌هایشان است. البته این امر همیشه ممکن نیست. ما اغلب باید گزارش هايی بنویسیم که بر اساس اطلاعات جمع آوری شده از دیگران تهیه شده است.

بهترین راه این است که این اطلاعات از منابع "دست اول" مثل شاهدان عینی به دست آید، یعنی کسانی که در زمان رخ دادن واقعه در محل حضور داشته‌اند.

به یاد داشته باشید کسانی که آموزش روزنامه نگاری ندیده اند، در به یاد آوردن واقعیت ها و جزئیات به هيچ وجه دقيق نیستند. اضافه بر آن مردم بر اثر اضطراب (در زمان فاجعه ای طبیعی یا رخ دادن جنایت) بیشتر سردرگم می شوند.

این را هم به یاد داشته باشید که بعضی ها ممکن است به دلايل خاصی اطلاعات غلط به شما بدهند. در زمان جنگ و فاجعه برخی سعی خواهند کرد تا اطلاعات را چنان عرضه کنند که واقعیتی مسلم به نظر آید.

به طور کلی شما نباید تنها به یک منبع اتکا کنید. سعی کنید آن اطلاعات را از راه های ديگری هم تايید کنید.

در واقع بهترین کار این است که اطلاعات تايیدنشده مورد استفاده قرار نگیرد. (اشتباه بی بی سی در مورد دستگیری اسامه بن لادن را به یاد بیاورید). اما اگر لازم است که به آن اطلاعات اشاره شود، باید حتما و قطعا گفته شود که اين خبر تايید نشده است. بعد از آن با سرعت هر چه تمام تر تايید یا تکذیب آن اطلاعات را به دست آورید و خبر خود را به روز کنید

با منابع قابل اعتماد دیگر هم صحبت کنید

بعضی از منابع را می توان تا حد معقولی از دیگر منابع قابل اطمينان تریا دست کم رسمی تر فرض کرد. از جمله آنها می توان به اين منابع اشاره کرد:

پلیس و ساير مراکز خدمات اضطراری

دادگاه ها

مقام های دولتی

بر حسب وضعیت و شرایط خاص، شما می توانید اطلاعاتی را که این منابع در اختیار شما می گذارند، بدون اخذ تايید از منبع دیگری منتشر کنید.

خبرنگاران باید بدانند برای به دست آوردن اطلاعات تازه و موثق به کجا مراجعه کنند. از این رو باید فهرستی از منابع مهم را در اختیار داشته باشند.

خطر در جزئیات است

نام- برای افراد، بسیار مهم است که نامشان صحیح ذکر شود. "محمد علی حسينی" درست است يا "علی حسينی"؟ اين نکته دست کم برای آقای حسينی اهميت دارد.

مقام- یک نفر را همیشه "معاون مدیر عامل" معرفی کرده اید. اما شاید ترفیع گرفته و "مدیر عامل" شده است. این تغییر کوچک برای مخاطب شما اهمیت دارد چون هر چه مقام بالاتر باشد، اعتبارش بیشتر است. اگر شک دارید به شرکت او تلفن کنید و سوال کنید.

عنوان - در بعضی مشاغل حساسیت به عنوان زیاد است؛ یک سرلشکر ارتش خوشش نمی آید درجه اش سرتیپ ذکر شود، چون تنزل مقام است. مراقب باشید که با عنوان اشتباه، کسی را تنزل یا ترفیع ندهید.

املاء: "خزاعی" یا "خزائی"؟ هر دو به گوش یکسان می آیند، اما انتشار اسامی با املای اشتباه کار درستی نیست. شاید به نظر بیاید که این امر تنها در نشریات و اینترنت مهم است و در رادیو و تلویزیون اثری ندارد. اما این طور نیست. اگر خبرها با اسم اشتباه بایگانی شوند وقتی بعدها به دنبال پیشینه يک خبر می گرديد آن را پیدا نمی کنید.

تاریخ، زمان و محل- حدس نزنید. سوال کنید.

ارقام: یک صفر ناقابل ۱۰ را تبدیل به ۱۰۰ می کند. بعضی خبرنگاران ترجیح می دهند تا رقم را با حروف بنویسند (صد به جای ۱۰۰) چون احتمال اشتباه در خواندن و نوشتن حروف کم تر است. اگر در مورد صحت ارقام شک دارید، حتما آن را به منبعش نسبت دهید:

"سازمان دهندگان تظاهرات می گویند که بیست هزار نفر در شهر راه پیمايی کردند."

اشتباه در هویت افراد

اشتباه در معرفی افراد منجر به شکایت های بسیار می شود. اگر علی‌حسينی در دادگاه به جرم فساد مالی محکوم شود و شما تصویر علی حسينی دیگری را منتشر کنید، حسينی بی‌گناه می تواند از شما به دادگاه شکایت کند که به او افترا زده‌اید. او خواهد گفت که به دليل اشتباه شما، دوستان و همکارانش او را فاسد تصور کرده و به او پشت کرده‌اند.

در بسياری از کشورهای جهان، دادگاه اغلب جريمه و غرامت‌های مالی سنگینی برای پرداخت به این افراد تعيين می کند. به ویژه اگر به اين نتيجه برسد که خبرنگار سهل‌انگاری کرده است.

منبع: زیگزاگ