پیام رئیس موسسه رسانه ای نی

دست اندرکاران برگهء مجازی ( صفحهء انترنتی ) مرکز خبرنگاران افغانستان !

سلام و درود

سلامتی پایدار شما را آرزو دارم

می خواهم به پاس راه اندازی این برگهء مجازی، برای شما و همچنین برای خوانندگان این برگه ، مبارک باد گویم . خیلی خوشحال می شوم آنگاه که می شنوم رسانهء ایجاد شده است، خواه این رسانه شنیداری باشد یا دیداری و یا هم مجازی . باورم این است که با بازشدن یک رسانه، کوله بار های فقر آگاهی  از شانه های شهروندانی که در دیار شان رسانهء بازشده است ، برطرف می شود. شانه های شان سبک می شود و می توانند در راه پیشرفت چابک گام بردارند. وقتی رسانهء باز می شود ، هزاران چشم باز می شوند تا آنچه در گیتی ما میگذرد را بنگرند، هزاران گوش شنوا می شوند تا آنچه پیرامون مان است را بشنوند. همان است که گفتهء رسانه ها گوش و چشم جامعه است را می شود درک کرد.

و اما در مورد این برگهء مجازی که از خیل رسانه های مجازی است، یک راه دادخواهی – اطلاع رسانی و یک زمینهء گفتمان هرچند یک سویه اما دو سویه است.

این برگه را می شود شمعی روشن در مکانی نه چندان روشن و با باد های فراوان خواند. این برگه می شود هوایی تازه در مکانی هرچند خالی از هوا خواند. این برگه را می شود یک رسانه ، به معنی اصلی آن اما برای کارکنان رسانه یی خواند.

در زمانی که خبرنگاران ما را  می بندند و می کوبند و لب ها شان را مهر سکوت می زنند، برگهء مجازی مرکز خبرنگاران افغانستان یک ضرورت و است و بسا مبرم و حیاتی.

من هرازگاهی ازتغییرات در وضعیت رسانه ها می شنوم، بیشتر دراین اواخر، ازین برگه می خوانم هرچند ، چند و چونی هم از این جا و آن جا را و از این جا و آن جای دیگر می شنوم .

باورم این است که خالیگاه پخش آگاهی در مورد آنانیکه خود آگاهی پخش می کنند را این برگه دارد پر می کند.

ازین رو هرچه دراین مورد بگویم یا بنویسم کم است. کم است نه بدان معنی که کم است و نیاز به گفتن نیز کم است، بلکه بدین معنی که چون تشنه لبی که آب او را تشنه تر کند، گفتار هم که زیاد می شود نیازهم زیاد می شود تا بگویی. پس هرچه گویی کم است .

من از بارگاه خداوند منان می خواهم دست دست اندارکاران این برگه را بلند و همت شان را متین و خودشان را سربلند نگهدارد.

بادرود فراوان

عبدالمجیب خلوتگر

رئیس اجرایی نی، حمایت کننده رسانه های آزاد افغانستان

کابل، چهارشنبه 5 عقرب